Snurkende vrouw is best sexy

Vrouwen met een cup A of B kunnen opgelucht ademhalen: tweederde van de Nederlandse vrijgezelle mannen vindt kleine borsten ideaal. Kale mannen hoeven ook niet te vrezen dat zij heel hun leven single blijven: de helft van de vrijgezelle vrouwen vindt dat juist aantrekkelijk.

Dat blijkt dinsdag uit een Europees onderzoek onder 13.000 mannen en vrouwen van de datingsite Parship. De relatiebemiddelaar onderzocht onder singles de 'eisen' waaraan de ideale partner zou moeten voldoen.

Betrouwbaarheid is een van de belangrijkste kwaliteiten die men zoekt in een partner. De grootste afknappers onder Europese singles zijn roken en een slechte adem.

De perfecte vrouw van de Europese vrijgezelle man is een echte dame met een hoog knuffelgehalte die niet langer is dan haar partner en bij voorkeur ook jonger dan hij. De Europese man is redelijk mild voor zijn toekomstige partner, 27 procent vind een snurkende vrouw best sexy.

Na de metroman en de überseksueel is voor de mannen nu de tijd van de retroseksueel aangebroken: de echte man mag zich weer laten zien.

In Noorwegen is deze trend al goed doorgedrongen. In het Scandinavische land hunkert 40 procent van de vrouwen naar een man met een goed behaarde borst.

Des te kleiner de borst; des te puntiger...

Behandeling slaapapneu verbetert bloedlgucosewaarden

Het zogenaamde obstructief slaap apneu syndroom is en slaapstoornis waarbij de ademhaling van de betreffende persoon stopt of heel onregelmatig wordt gedurende de slaap. De oorzaak hiervan is een verslapte luchtweg en kan resulteren in serieuze gezondheidsproblemen. Eerder onderzoek heeft al aangetoond dat mensen met een slaap apneu negen maal zo veel kans hebben op diabetes. Nu blijkt dat pati�nten met diabetes type 2 die ook last hebben van slaap apneu, hun bloedglucosen kunnen verlagen door middel van de meest algemene behandeling bij slaapapneu.

Onderzoekers aan de universiteit van Illinois (Chicago) hebben de bloedglucosen gemeten van studiedeelnemers voor en na een slaap apneu behandeling die CPAP heet. CPAP staat voor continuous positive airway pressure-therapie en is de meest voorkomende therapie voor deze aandoening. Bij deze behandeling draagt de betreffende persoon een soort masker dat voorziet in een continue luchtstroom door de neus gedurende het slapen. Deze luchtstroom houdt de neusdoorgang open en voorkomt een ineenstorting van de luchtwegen. Uiteindelijk bleek dat, wanneer de methode minimaal vier uur per dag werd toegepast, de pati�nten een significant lagere bloedglucose hadden. Mensen met diabetes die hun bloedglucosen op deze manier onder controle houden, verlagen het risico van complicaties in een later stadium van hun diabetes; inclusief cardiovasculaire aandoeningen, nier-, oog- en zenuwaandoeningen. "Met zulke duidelijke bewijzen ten aanzien van het verhoogde risico van slaap apneu onder pati�nten met diabetes type 2, is het bemoedigend dat onze gegevens aantonen dat pati�nten een betere diabetesinstelling kunnen verkrijgen met behulp van de CPAP therapie, laten de studieauteurs weten. Ongeveer 18 miljoen Amerikanen hebben diabetes. Onderzoekers suggereren dat mensen met diabetes met symptomen van slaap apneu, zoals overmatige slaperigheid overdag of continue snurken, onderzocht zouden moeten worden en eventueel behandeld.

Hoofdvormen van apneu

Hoofdvormen van apneu:

Er zijn drie soorten apneu:

- obstructief
- centraal
- gemengd

Obstructieve slaapapneu (OSA)
Centrale slaapapneu (CSA)
Gemengde apneu (MSA)

Obstructieve slaapapneu (OSA)
OSA is het meest voorkomende type slaapapneu. OSA doet zich voor als de bovenste luchtwegen (geheel of gedeeltelijk) worden afgesloten maar de ademinspanningen nog wel doorgaan. De belangrijkste oorzaken van obstructie van de bovenste luchtwegen zijn gebrek aan spierspanning tijdens de slaap, overtollig weefsel in de bovenste luchtwegen en anatomische afwijkingen in de bovenste luchtwegen en aan de kaak.

Centrale apneu
CSA komt voor bij slechts 5-10% van de slaapapneupatiënten. CSA treedt op als zowel de luchtstroom als de ademhalingsinspanning wegvallen. De ademhaling stopt omdat er geen autonome aandrang tot ademhalen meer is.

Gemengde Apneu
Er is sprake van gemengde apneu als de ademhaling stopt doordat er eerst een component van de centrale apneu optreedt, gevolgd door een component van obstructieve apneu.

De ademhaling wordt hervat als de patiënt even uit zijn slaap ontwaakt. Dit herinneren zij zich meestal niet. In ernstige gevallen hebben patiënten tot wel 100 gebeurtenissen per uur, wat leidt tot ernstige symptomen overdag. De ernst van de aandoening wordt meestal geclassificeerd volgens de apneu/hypopneu-index (AHI). De AHI wordt gemeten tijdens een slaaponderzoek, en verwijst naar het aantal apneus en hypopneus per uur. Bij een AHI van 5 of meer is er meestal sprake van een licht SAS, en een AHI van 15 duidt over het algemeen op een matig SAS.

Lekker slapen doe je zo

Lekker slapen doe je zzzzzzz...

Iedereen die wel eens slecht slaapt weet hoe belangrijk goede nachtrust is. Want eigenlijk is slapen net als drinken: je kunt niet zonder. Met de volgende tips heb je nooit meer slapeloze nachten...

Slimmer door slapen
Wat is slapen eigenlijk? Simpel gezegd: als je slaapt kom je tot rust en herstel je van de dagelijkse bezigheden. De spieren ontspannen, de ademhaling gaat trager en ook je hersenen, die overdag op volle toeren draaien, doen het even rustig aan. Slapen is dus essentieel voor een gezonde geest en een gezond lichaam. Sommige mensen beweren zelfs dat je door extra lang te slapen intelligenter wordt. Een fabeltje? Albert Einstein beweerde dat hij iedere nacht minstens twaalf uur sliep. En dat was nu niet bepaald de domste persoon!

Slaap in alle fases
Een gezonde nachtrust bestaat niet uit één lange periode van slaap, maar uit verschillende fases, te beginnen met de ‘doezelfase’. Het lichaam ontspant zich en de hartslag en ademhaling worden traag. Als iemand in deze fase wakker gemaakt wordt, ontkent hij vaak dat hij sliep: “Ik had alleen maar even mijn ogen dicht” is dan vaak het commentaar. Daarna begint de echte slaap. Je vangt vrijwel geen prikkels van buitenaf meer op, de spieren ontspannen zich nog verder en ook de ademhaling en hartslag worden trager. Na ruim een uur is de diepere slaapfase, de ‘deltaslaap’ bereikt. De spieren zijn volledig ontspannen en de hartslag en bloeddruk zijn heel laag, evenals de ademhalingsfrequentie en de lichaamstemperatuur. Zou iemand je in deze fase wakker willen maken, dan zal dat veel moeite kosten. En degene die wakker gemaakt wordt, zal even helemaal in de war zijn. Na de diepe deltaslaap wordt de slaap weer lichter, nemen de lichaamsbewegingen toe en ook de hersenen vertonen weer meer activiteit: je bent in de ‘remslaap’ beland. Dit is het laatste gedeelte van de slaap waarin je je gedachten ordent en opslaat en je hersens zich voorbeiden op de volgende dag. Als je kort slaapt, sla je vaak de remslaap over, waardoor je de volgende dag prikkelbaar en ongeconcentreerd bent. Rem is een afkorting van Rapid eye movement. In deze fase bewegen je ogen namelijk heel snel heen en weer. Mensen die in deze fase wakker gemaakt worden, zullen vrijwel altijd hun droom herinneren. Gebeurt dit een fase eerder, dan is dat niet het geval. Daarom wordt aangenomen dat de remslaap de fase is waarin je droomt.

De gemiddelde Nederlander gaat om 23.24 uur naar bed en staat om 7.18 uur weer op.

Welterusten
Soms is het een lange weg naar dromenland. Je kunt slaapmiddelen nemen, maar probeer liever deze huis-tuin-en-keukentips. Grote kans dat je Klaas Vaak snel tegenkomt:

• zorg dat de slaapkamer koel, donker en stil is.

• drink geen koffie, thee of cola voor het slapen gaan. Ook nicotine kan je uit je slaap houden, dus een sigaretje voor het slapengaan is geen goed idee.

• eet niet te veel of te zwaar vlak voor bedtijd. Dit houdt je niet alleen wakker, maar kan ook nachtmerries veroorzaken.

• een boek lezen of televisiekijken kan ontspannend zijn, maar thrillers of horrorfilms werken juist averechts.

• een rode lamp in je slaapkamer maakt je loom en moe. Blauw licht werkt verkoelend en kalmerend. Een combinatie van deze twee kleuren is natuurlijk helemaal slaapverwekkend

• lavendel heeft een rustgevende en kalmerende werking. Een bosje lavendel op je nachtkastje of het branden van een etherische olie kan helpen om lekker in te slapen.

•goed slapen heeft alles te maken met regelmaat. Slaap daarom in het weekend niet te lang uit en ga ook niet veel later naar bed dan doordeweeks.

Sla als slaapmutsje
Grote kans dat je moeder vroeger een kop warme melk voor je maakte als je niet kon slapen. Dat is niet zomaar een trucje uit de oude doos, het werkt wel degelijk! Aan de ene kant is het gewoon rustgevend om lekker soezelig op de bank te zitten met een kop warme melk. Maar daarnaast bevat melk tryptofaan, een stof die bijdraagt aan de productie van het rustgevende hormoon serotonine. Lust je geen melk? Ook sla, grapefruit, bananen, dadels en yoghurt bevatten tryptofaan.

Zonder stress
Niet iedereen gaat ’s avonds z’n bed in om er een paar uur later weer fris en uitgeslapen uit te komen. De grootste oorzaak van slecht slapen is stress. Gedoe op je werk, de drukte van het huishouden, deadlines die gehaald moeten worden of een ruzie… het is allemaal niet bevorderlijk voor een goede nachtrust. Niet piekeren is de beste remedie om te ontspannen en dus goed te slapen. Maar dat is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan. Wat kan helpen is om een paar uur voordat je gaat slapen al je gedachten en zorgen voor jezelf op een rijtje te zetten. Desnoods schrijf je ze op of vertelt ze aan je partner of vriendin. Geef jezelf daarvoor een uur en stop er na dat uur ook echt mee. Ook bewegen is een perfecte manier om je hoofd leeg te maken en je gedachten even op ‘nul’ te zetten. Wandelen, fietsen of tuinieren, het maakt niet uit, als het maar een activiteit is die je leuk vindt. Doe dit echter niet vlak voor het slapen gaan, want dan werkt het averechts.

Kettingzaag in je bed
Een andere oorzaak van slecht slapen ligt niet bij de slaper zelf, maar bij de partner: snurken. Vaak heeft de snurker zelf nergens last van, maar de partner des te meer, want zo’n zagend en ronkend geluid kan je flink uit je slaap houden. Snurken ontstaat door een vernauwing in de luchtweg tussen de neus en de stembanden. De lucht die door deze nauwe doorgang gaat, zorgt dat het weefsel gaan trillen en dat maakt het snurkgeluid. Door op de rug te slapen wordt die doorgang nog nauwer, dus snurken kan al verminderen als de snurker een andere slaaphouding aanneemt. Verkoudheid, drinken, roken en overgewicht zijn ook niet echt bevorderlijk voor snurkvrij slapen, evenals vergrote amandelen of het gebruik van sommige slaapmiddelen.

Antisnurk
Er zijn verschillende middeltjes die snurken tegengaan, zoals pleisters of klemmetjes die de neus openhouden. Een tennisbal in de rug van de pyjama kan voorkomen dat de snurker op zijn rug gaat slapen, maar of dat nou bevorderlijk is voor de nachtrust? Als iemand af en toe voor langere tijd zijn adem inhoudt om even later weer door te gaan met ademen (en snurken) is er sprake van het apneu-syndroom. Bij een apneu is het verstandig om een bezoekje aan de huisarts te brengen en op zoek te gaan naar een effectieve behandeling.

Klik hier voor de portal met dè oplossingen

Snurkend kind bedplasser?

Snurkt je kind? Grote kans dat ie op latere leeftijd nog in bed zal plassen. Snurkende kinderen hebben namelijk een 3,5 keer hogere kans dat zij ook in de leeftijd van vijf tot veertien jaar nog in bed plassen, dan hun niet-snurkende leeftijdsgenoten, zo blijkt uit wetenschappelijk onderzoek waarover het vakblad Urology berichtte in zijn meest recente nummer. Volgens de wetenschappers produceren snurkende mensen 's nachts meer urine dan niet-snurkende mensen. Ook kunnen pogingen om te ademen door afgeknepen luchtwegen leiden tot verhoogde druk op de onderbuik die de kans op incontinentie vergroot.

Stoppen met snurken door een computerkussen

Professor Daryoush Bazargani van de afdeling computerwetenschap van de universiteit van Rostock heeft op eengezondheidsconferentie in Duitsland een prototype gedemonstreerd van zijn anti-snurk kussen. Het idee is als volgt. De snurker slaapt op een kussen bestaande uit een aantal luchtcompartimenten die verbonden zijn met een computer. Deze computer (die je bijvoorbeeld op je nachtkastje zet) analyseert de snurkgeluiden en zorgt door het vullen of laten leeglopen van bepaalde compartimenten dat je hoofd anders gaat liggen en je niet meer snurkt. Diverse amerikanen hebben al belangstelling voor het idee getoond. Ik kan het me wel voorstellen dat het een ellende is als je partner snurkt. Zelf heb je er natuurlijk geen last van. Wat mij alleen niet prettig lijkt is dat er een computer naast mijn bed staat. Zelf heb ik een hekel aan geluiden om me heen, vooral ’s nachts, en een computer maakt altijd
geluid, ook al heb je er nauwelijks actieve componenten in. Ik ben dus vooral benieuwd wat de geluidsproductie van het apparaat gaat worden als het over een tijd mogelijk op de markt komt.

Medische publicaties en goede informatiebronnen, klik snel hierop !

Behandelmethodieken snurken-apneu

Bij een patiënt die komt met snurkklachten moet middels een (Hetero-) anamnese nagegaan worden of er sprake is van enkel snurken of dat er sprake kan zijn van een bijkomend slaapapneu syndroom. In de anamnese behoren vragen naar het voorkomen van apneus, slaperigheid overdag, onrustige slaap nucturie en persoonlijkheidsstoornissen. Bij lichamelijk onderzoek zijn het gewicht, de bloeddruk, de neuspassage en keelinspectie van belang.

Indien er louter sprake lijkt van snurken, is de eerste stap nagaan of er predisponerende omstandigheden zijn zoals gewichtstoename, alcoholgebruik, slaaphouding of medicijngebruik. Behandeling bestaat dan uit leefregels (gewichtsreductie, geforceerde zijligging, geen sedatief, geen alcohol en oordopjes voor de partner) en neus doorgankelijkheid bevorderende maatregelen (neusspray, neusvleugels). Indien dit onvoldoende helpt kan een operatie van de KNO arts op neus- of keelgebied helpen. Geïnventariseerd moeten worden of de patiënt de klacht dusdanig hinderlijk vindt dat hij er een operatie voor over heeft. Verder is een tong- repositie-apparaat ( TRD ) SnörEx®, aangemeten door een gespecialiseerde kliniek een goede mogelijkheid.
( Klik hier om te stoppen met snurken )

Indien er sprake kan zijn van een bijkomend slaap- apneusyndroom dan moet een slaaponderzoek aangevraagd worden. Afhankelijk van de ernst van de nachtelijke desaturatie, de co-morbiditeit en de klachten van patiënt wordt de therapie bepaald. Deze bestaat n eerste instantie uit bovengenoemde leefregels en neus doorgankelijkheid bevorderende matregelen. In sommige gevallen is een operatie op keelgebied aangewezen of een tong-repositie apparaat (TRD) SnörEx een goede mogelijkheid, de oudste internationaal meest toegepaste behandeling voor een slaap apneusyndroom is de CPP (continuous positive airway pressure) echter wordt nu snel achterhaalt door de TRD SnörEx. Verder worden er vaker zgn MRA apparaten aangemeten welke geforceerd de onderkaak naar voren dwingen, echter deze geven bij metingen en controle door gnatologen en natuurlijk door de patiënten zelf opvallend veel occlusie , articulatieproblemen en pijnklachten te zien, zodanig dat deze pijnmedicatie moesten gebruiken. Derhalve wordt deze methodiek zeer sceptisch gevolgd.

Epidemiologie en definities

Snurken is ademgeluid tijden de slap ten gevolge van een nauwere bovenste luchtweg dan de luchtweg bij menen die niet snurken. Er treedt een turbulentie van de luchtstroom op en weke delen vibreren. Een persoon die vrijwel elke nacht snurkt wordt een habitueel snurker genoemd. Habitueel snurken komt voor bij 20% van de volwassen mannen en 10% van de vrouwen. Een slaap apneusyndroom (OSAS) is gedefinieerd als het voorkomen van meer dan 10-15 apneus/hypopneus per uur tijdens de slaap. Ongeveer 15% van de snurkers voldoet aan deze definitie. Dit betekent een prevalentie van het OSAS van 1-4% in de volwassenen bevolking.

Een apneu is gedefinieerd als het stoppen van de luchtstroom aan neus en mond voor meer dan 10 seconden. Bij een obstructieve apneu gaat daarbij de adembeweging van borst en buik door, ten teken dat de oorzaak gelegen is in een obstructie op bovenste luchtweg niveau. Dit in tegenstelling tot een centrale apneu waarbij zowel de luchtstroom als de adembeweging afwezig is, wat betekent dat er sprake is van een centrale oorzaak. Een hypopnoe wordtgedefinieerd als een vermindering van de luchtstroom ten gevolge van een gedeeltelijke obstructie van de bovenste luchtweg. In de meeste patiënten zullen zowel apneus als hypopneus optreden en het is dan ook de gewoonte deze bij elkaar op te tellen (apneu-hypopneu index.

Pathofysiologie.

Tijdens de slaap is de activiteit van de pharynxmuscultuur gereduceerd t.o.v. de wakkere toestand. Dit betekend dat de weerstand in de bovenste luchtweg tijdens de slaap hoger is. In combinatie met andere factoren kan tijdens de inademing’s nachts de negatieve intra-thoracale druk een –gedeeltelijke- collaps veroorzaken in de bovenste luchtweg. Bij een slechts geringe vernauwing heeft dit enkel snurkgeluiden tot gevolg, bij een wat ernstigere vernauwing is er sprake van een hypopnoe en bij een totale obstructie is een gevolg een apneu. Deze genoemde andere factoren bestaan in de eerste plaats uit de individuele natomie van de pharynx zoals bijvoorbeeld retro- en micrognathie, grote tonsillen, brede tongbasis, gestoorde neuspassage, myxoedeem, tumoren. In de tweede plaats speelt overgewicht en met name vetweefsel in de halsregio een rol in de ruimte van de bovenste luchtweg. In de derde plats kunnen alcohol en sedativa de actviteit van de pharynxmusculatuur verder doen afnemen en daardoor ook de ritme in de bovenste luchtweg wardoor eerder snurken, hypopnoes en apneus optreden.

Uit het bovenstaande moge duidelijk zijn dat snurken, hypopneu's en apneu's in wezen een zelfde pathofysiologische oorzaak hebben, echter in ernst verschillen en onder bepaalde omstandigheden in elkaar over kunnen gaan.

Gevolgen

Snurken kan psychosociale gevolgen hebben. De partner slaapt slecht of elders, de snurker krijgt klachten op de camping enzovoort. Een gedeelte van de snurkers kan ook slaperig zijn overdag ten gevolge van arousals tijdens de nachtelijke slaap. Deze arosals zijn het gevolg van toenemende bovenste luchtwegweerstand die overwonnen moet worden. Deze snurkers lijden aan het zogenaamd upper airway resistance syndroom.

Obstructieve apneus en in wat mindere mate hypopnoes hebben nachtelijke zuurstofdesaturaties tot gevolg en een stijging van de koolzuurspanning. Bij een lage zuurstofspanning kunnen ritmestoornissen optreden en cerebrovasculaire accidenten. Ook kan hypoxie tot secundaire polyglobuilie en pulmonale hypertensie leiden. De sfyxie leidt tot een verhoogde afgifte van catecholamnes en dientengevolge tot een verhoging van de tensie. Tijdens de obstructies n de bovenste luchtweg zal de patiënt een zeer negatieve druk opbouwen in de thorax samengaand met schommelingen in de bloeddruk. De hypoxie, hypercapnie de verhoogde poging tot ademen tegen een verhoogde luchtwegweerstand heeft te samen tot gevolg dat arousals optreden. Rousals betekent slaapfragmentatie en dus slaperigheid overdag

Anamnese en lichamelijk onderzoek

Bij een patiënt die komt met snurkklachten moet middels een (hetero-) anamnese nagegaan worden of er sprake is van enkel snurken of dat er sprake kan zijn van een bijkomend slaap apneu syndroom. Bij 60% van de mensen met OSAS komen apneus, slaperigheid overdag, onrustige slaap, nycturie en persoonlijkheidsstoornissen voor. 10-60% van de OSAS patiënten heeft symptomen van kortademigheidaanvallen ’s nachts, wordt ’s nachts wakker met het gevoel te stikken, verminderde libido, nachtelijke transpireren en ochtendhoofdpijn. Zelden worden symptomen als enuresis, nachtelijke oesophageale reflux en slapeloosheid (isomnia) gemeld. Eén van de belangrijkste symptomen, overdreven slaperigheid overdag (hypersomnolentie), kan weergegeven worden met een vragenlijst, de zogenaamde Epworth Sleepiness Scale. Een score >10 betekent slaperigheid. Uiteraard sluit een lagere score een OSAS niet uit. Slaperigheid op zichzelf kan overigens vele oorzaken hebben. Slaperigheid door een gestoorde slaap kan, behoudens door OSAS, ook veroorzaakt worden door rusteloze benen of door pijn. Andere oorzaken van slaperigheid zijn chronisch te korte nachtrust, verstoord slaap -waak ritme (bijv door ploegendienst), narcolepsie, psychiatrische ziekten en sedativa. Bij lichamelijk onderzoek zijn het gewicht, tensie, de neuspassage en keelinspectie van belang.

Slaap onderzoek

Een slaaponderzoek geïndiceerd bij verdenking op een slaapapneu syndroom en bij andere stoornissen die verband houden met slaap zoals insomnia en onbegrepen hypersomnolentie. Tijdens de slaap worden diverse parameters gemeten. De zuurstofturatie wordt vastgelegd met een oxymeter, de koolzuurspanning en de ronasale luchtstroom met een apnograaf, de ademhalingsbewegingen met een lichaamspletysmograf, de slaaphouding met een video of een detector, de slaapstadia met een elektro-encefalogram.

Therapie

Indien er louter sprake is van snurken bestaat de behandeling in eerste instantie uit leefregels (gewichtsreductie, geforceerde zijligging, geen sedativa, geen alcohol, en oordopjes voor partner) en neus doorgankelijkheid bevorderende maatregelen (neusspray, neusvlegels). Indien dit onvoldoende helpt kan een operatie van de KNO arts op neus- of keelgebied helpen. Geïnventariseerd moet worden of de patiënt de klacht dusdanig hinderlijk vindt dat hij er een operatie voor overheeft. Intra- orale apparaten zoals een tongrepositie- SnörEx en een kaak repositie apparaat worden, in de regel, niet door de verzekeraar vergoed. Wat betreft de tongrepositieapparaten zijn de resultaten zeer goed te noemen na de laatste onderzoeken. De SnörEx voldoet voor zowel dentate als edentate patiënten. En is reeds 12 jaar in de praktijk bewezen effectief.

Is er sprake van OSAS dan worden bovengenoemde leefregels geadviseerd en neus doorgankelijkheid bevorderende maatregelen. Afhankelijk van de ernst van de nachtelijke zuurstof desaturaties de klachten van de patiënt en de co- morbiditeit wordt bepaald of verdere therapie noodzakelijk is. In sommige gevallen is een operatie op keelgebied of een tong repositie-appraat ( TRD ) SnörEx een mogelijkheid. De internationaal meest toegepaste behandeling voor een slaapapneu syndroom is nasale CPAP ( continuous positive airway pressure). Dit apparaat brengt kamerlucht met hoge druk via een neusmasker in de bovenste luchtweg. Door deze verhoogde luchtdruk kan er geen collaps meer optreden in de bovenste luchtweg. Echter is voor veel patiënten fysiek belastend en geven bijwerkingen zoals verkoudheid en oog irritaties, daarom wordt steeds vaker de TRD SnörEx geïndiceerd welke het meest patientvriendelijk is.